Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

Αυλαία στο Nixon!

Τίτλοι τέλους για το «Αντί Διδακτορικού» στο Nixon, με μια παράσταση ονειρεμένη! Μια φίλη που ήρθε φέτος 3η φορά να με δει, με ρώτησε «πώς αισθανόσουν απόψε που ήσουν ροκ-σταρ;». Γιατί αυτό που έγινε ήταν απίστευτο: η παράσταση διακόπηκε τουλάχιστον 4 φορές από τα χειροκροτήματα του κοινού!

Μην κοιτάτε την άδεια θέση αριστερά...

...άργησαν να μπουν και κάθισαν πάτωμα!

Δεν έχω να γράψω πολλά για τη χθεσινοβραδινή παράσταση του Nixon. Τις ευχαριστίες μου τις έχω ήδη δώσει εδώ, στο τέλος των περσινών παραστάσεων. Αυτό που θέλω να γράψω είναι πως το «Αντί Διδακτορικού» ολοκλήρωσε την πορεία του στις αθηναϊκές σκηνές. Όταν πρωτοξεκίνησα πριν περίπου 2 χρόνια για 6 παραστάσεις, κάποιοι μου είχαν πει «μη στεναχωρηθείς αν δεν έχεις κόσμο σε όλες». Μόνο μία παράσταση έχει ακυρωθεί από τότε, και αυτή λόγω πυρετού! Από ένα δειλό ξεκίνημα τότε, καταλήξαμε σε 27 παραστάσεις φέτος στην Αθήνα και 8 στη Θεσσαλονίκη.

Το μεγάλο ερώτημα είναι «τώρα τι;»...
Τώρα ξεκούραση.
Και «Σιωπή, ο Βασιλιάς ακούει».
Και μεταγλωττίσεις.
Και να γράψω το νέο μου κείμενο.
Το οποίο θα είναι μια υπερπαραγωγή...

Αρχειοθετήθηκε άλλη μία παράσταση. Η τελευταία!

Παρασκευή, 26 Μαρτίου 2010

Ζήτω το 1821!

Φωτιά θα πέσει να με κάψει που αντί να βγω στους δρόμους να γιορτάσω την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης, εγώ πήγα και κλείστηκα στο Nixon και έκανα παράσταση!

Εμείς γιορτάζουμε το 1821!

Εμείς τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου!

Πάει μία ακόμα παράσταση. Μένει άλλη 1!

Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Αυλαία στη Θεσσαλονίκη!

Αυτό ήταν! Χθες δόθηκε η 8η και τελευταία παράσταση του «Αντί Διδακτορικού» στο θέατρο Σοφούλη στη Θεσσαλονίκη. Και ήταν ένα θεαματικό φινάλε, με πολύ κόσμο, πολλά γέλια και πολλές ευχές για μια συνέχεια...

Κλασικά, δεν κατάφερα...

...να τραβήξω μια φωτό της προκοπής!

(Η κενή θέση μπροστά είναι του όρθιου στην πάνω φωτό!)

Ήταν μια επεισοδιακή παράσταση, και σιγά να μην ήταν! Ο ηχολήπτης του θεάτρου, ο Μάνος, είχε ξεχάσει να ανοίξει το μικρόφωνο στην κονσόλα του, με αποτέλεσμα να κάνω μια εντυπωσιακή είσοδο, αλλά να μην έχω ήχο!!! Τον συγχώρεσα όμως, γιατί ήταν η πρώτη φορά που έκανε λάθος...

Μετά την παράσταση, ο Θωμάς που είναι ο διευθυντής του θεάτρου, μας έβγαλε έξω! Έτσι βρεθήκαμε με την Παυλίνα (ηθοποιός, σκηνοθέτης και τόσα άλλα στο Σοφούλη!) και τον Μάνο (τον ηχολήπτη, ντε!) σε μία μπουάτ ξεχασμένη από τον χρόνο...

Η Παυλίνα, ο Μάνος κι άλλος ένας.

Ο Θωμάς και ο άλλος ένας, ξανά!

Όπως καταλάβατε πήγαμε στο «Δέκα βήματα στην άμμο», αν και μια άλλη μπουάτ δίπλα είχε ένα όνομα που υποσχόταν πολλά...


Αρχειοθετήθηκε και η τελευταία παράσταση στη Θεσσαλονίκη! Απομένουν άλλες δύο στην Αθήνα, στο Nixon. Υπάρχει όμως ενδιαφέρον από άλλες πόλεις!

ΥΓ Σε αυτό το ταξίδι σχηματοποιήθηκε πολύ καθαρά τι θέλω να είναι το επόμενο σταντ-απ μου. Πληροφορίες πολύ σύντομα!

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

3 σε 1!

Πολλά τα τρεξίματα, πολλές οι δουλειές, πολλή η κούραση! Έτσι, η προτελευταία εβδομάδα παραστάσεων του «Αντί Διδακτορικού» σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα θα παρελάσει σε μία ανάρτηση. Φύγαμε!

Τετάρτη, 17/03, θέατρο Σοφούλη, Καλαμαριά...

...η 7η παράσταση στη Θεσσαλονίκη...

...η οποία μαγνητοσκοπήθηκε!

Ναι, ξεκίνησε η οπτικοακουστική αρχειοθέτηση των παραστάσεων. Μιας και το «Αντί Διδακτορικού» μπαίνει στην τελική του ευθεία, είπα να έχω και μαγνητοσκοπημένες παραστάσεις, όχι μόνο φωτογραφίες του κοινού. Γρήγορα στο τρένο τώρα, ξημέρωσε Πέμπτη κι έχω παράσταση στην Αθήνα!

Πέμπτη, 18/03, Nixon, Αθήνα...

...24η παράσταση του «Αντί Διδακτορικού» φέτος εκεί!

Πέμπτη νύχτωσε, Παρασκευή ξημέρωσε και ήταν μια Παρασκευή γεμάτη! Πρωινή παράσταση στο Bios στο «Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει», μετά ηχογράφηση μεταγλώττισης στα Μελίσσια και το βράδυ η 25η παρουσίαση του «Αντί Διδακτορικού» στο Nixon για τη φετινή σεζόν.

Παρασκευή, 19/03, Nixon, Αθήνα...

...και πάει η προτελευταία εβδομάδα παραστάσεων!

Και μπαίνουμε στην τελευταία εβδομάδα παραστάσεων του «Αντί Διδακτορικού» σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα! Το μυαλό μου είναι ήδη στο τι θα γίνει μετά, πολλές ιδέες σε αταξία, θα πρέπει όμως να μπουν σε μία σειρά. Λίγες μέρες διακοπές μέσα στο Πάσχα, και μετά προετοιμασία για το νέο σταντ-απ μου.

Αρχειοθετήθηκαν 3 παραστάσεις.
Παραστάσεις που απομένουν:
1 στη Θεσσαλονίκη, 2 στην Αθήνα!

Σάββατο, 13 Μαρτίου 2010

Ώπα! Ώπα! Ώπα!

Και ενώ το κοινό της τηλεόρασης ψήφιζε για το ποιο τραγούδι θα στείλει η Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον, το κοινό του «Αντί Διδακτορικού» στης 12/03 ψήφιζε γέλιο!

Κοινό δεξιά, κοντινό!

Κοινό αριστερά, γενικό!

Πάει κι αυτή η παράσταση. Μένουν άλλες 4!

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Stand-up talaipory!

Από σαράντα κύματα περνάει το «Αντί Διδακτορικού» αυτή την εβδομάδα! Γιατί ωραία είναι να παίζεις στη Θεσσαλονίκη την Τετάρτη, αλλά όχι όταν έχει πανελλαδική απεργία την Πέμπτη και πρέπει να γυρίσεις οπωσδήποτε Αθήνα. Ω, ναι, θα έχω να το λέω πως έκανα 5 ώρες να ανέβω με το τρένο για να παίξω 80 λεπτά και να φύγω αμέσως μετά την παράσταση με αυτοκίνητο μέσα στη βροχή κάνοντας 7 ώρες για να φτάσουμε Αθήνα...

Τι σκοτάδια είναι πάλι αυτά;!

Για ρίξε λίγο φως!

Α, πολύ καλύτερα!

Μαράζι το είχα που τις πρώτες εβδομάδες που είχε γεμίσει η Θεσσαλονίκη με μπάνερ της παράστασης, δεν είχα καταφέρει να φωτογραφίσω κανένα στο δρόμο. Καλά, εντάξει, δεν είχε γεμίσει, αλλά γιατί να μην έχω τη φάτσα μου σε φωτογραφία αναρτημένη μπροστά στον «Τερκενλή»; Τα μπάνερ κατέβηκαν από το κέντρο, έχει ξεμείνει ένα όμως στην οδό Σοφούλη, στην Καλαμαριά, κοντά στο θέατρο! Ιδού!

 
Κουκλί, σε λέω, κουκλί!

Η λάμπα δεξιά προσδίδει κάτι αρτιστίκ, νεσπά;

Αυτά έγιναν στη Θεσσαλονίκη, στις 10/03/10, στην 6η παρουσίαση του «Αντί Διδακτορικού» στο θέατρο Σοφούλη. Τι έγινε όμως στην Αθήνα, στις 11/03/10, στην 22η  παρουσίαση της παράστασης για φέτος στο Nixon; Αφού τα κατάφερα να παίξω μετά το καρ-λαγκ που είχα, πάλι καλά!

ΑΑΑ! Τώρα το είδα, έφαγα κόσμο από δεξιά...

...μάλλον το καρ-λαγκ με επηρέασε ως φωτογράφο!

Για να μπαίνουμε στην τελική ευθεία!
Έμειναν 2 παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη
και άλλες 5 παραστάσεις στην Αθήνα.
Και μετά πάπαλα το «Αντί Διδακτορικού»!

Headbanging! Yeah!

Ξεκίνησα ηχογραφήσεις για τη σειρά "I'm in the band" όπου παίζω επιτέλους τον παλαίμαχο ροκά! Με μαλλί! Μακρύ μαλλί! Νααααααααααααααααααι! (πολύ ψηλή νότα, όλο φαλτσέτο!)


Εννοείται πως παίζω τον τραγουδίστή, τον απόλυτο φροντ-μαν, τον θεό του χεντ-μπάνγκινγκ! Α, ο ήρωας έχει και όνομα, τον λένε Ντέρεκ, και είναι ο τύπος στη φωτό με το μικρόφωνο.

Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

Εγώ κάηκα στο 21...

Χθες βράδυ ήταν η 21η παρουσίαση του «Αντί Διδακτορικού» στο Nixon για τη φετινή σεζόν. Και ήταν η χειρότερη παράσταση που έχω δώσει εκεί... Λόγω μιας κακής συνεννόησης, όπου δεν φταίει κανείς και φταίνε όλα, έχασα την έναρξή μου! Μπήκα καθυστερημένος σε σχέση με το εναρκτήριο βίντεο. Και απλώς, επί 80 λεπτά που κράταγε η παράσταση, αισθανόμουν κουρέλι, ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί και άλλα τέτοια γραφικά. Το κοινό χαμογελούσε σε όλη τη διάρκεια και γελούσε, και μετά την παράσταση μού έλεγαν «συγχαρητήρια» και πόσο τους άρεσε. Κι εγώ ήθελα να ζητήσω συγγνώμη, γιατί είδαν τη χειρότερη παράσταση που είδαν. Ευτυχώς μετά είχα να πάω στο σπίτι ενός φίλου σε μια εκπληκτική παρέα και το μυαλό μου δεν ασχολήθηκε όλο το βράδυ με αυτό.

Να, βλέπετε, δεν θέλουν να με πνίξουν!

Εγώ ήθελα να πέσω να πνιγώ όμως...

Πάει κι αυτή η παράσταση! Μένουν άλλες 6 στην Αθήνα!

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

Θεσσαλονίκη-Αθήνα: 5-20

Και δεν αναφέρομαι σε αποτέλεσμα κάποιας αθλητικής αναμέτρησης, αλλά στον αριθμό των παραστάσεων του «Αντί Διδακτορικού» που έχει δοθεί ως τώρα σε κάθε πόλη!

Το IC54 με ανέβασε Θεσσαλονίκη μια μέρα πριν την παράσταση. Έτσι βρέθηκε χρόνος για μία συνέντευξη σε περιοδικό με φωτογράφιση στα Λαδάδικα (πάλι ρεζίλι γίναμε!), δύο ραδιοφωνικές συνεντεύξεις και μία εμφάνιση σε πρωινή ενημερωτική εκπομπή της ΕΤ3. Μετά από όλο αυτό το τρέξιμο ήρθε η στιγμή για να κάνω αυτό που είχα ανέβει να κάνω: παράσταση στο θέατρο Σοφούλη.

Τετάρτη, 3/3/10, αναγγελία οικονομικών μέτρων...

...απεργία ταξί στη Θεσσαλονίκη...

...όμως το κοινό της Θεσσαλόνικης ήρθε!

Την επόμενη μέρα, το ΙC54 με κατέβασε Αθήνα. Ούτε συνεντεύξεις, ούτε απεργίες, ούτε χρόνος να ξεκουραστεί κανείς! Γιατί ήταν η μέρα Πέμπτη, και αυτό σήμαινε ένα πράγμα: παράσταση στο Nixon.

Στις 4/5/10 όλοι ασχολούνταν με ένα DVD...

...γι' αυτό υπάρχουν άδειοι καναπέδες!

Άλλες 2 παραστάσεις στο αρχείο.
Μένουν 3 παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη
και 7 παραστάσεις στην Αθήνα!