Σάββατο 25 Απριλίου 2009

Διαταράχτηκε το χωροχρονικό συνεχές!

Μεταγλωττίσεων συνέχεια, και χθες ηχογράφησα τη δεύτερη σειρά στην οποία θα συμμετέχω! Ονομάζεται "The future is wild" και μόλις ξεκινήσαμε την ηχογράφηση, όλο σκεφτόμουν «κάτι μου θυμίζει... κάτι μου θυμίζει...». Και δεν έσφαλα! Καλώς έκανα τη σύνδεση με κάτι ντοκιμαντέρ που είχα δει πριν χρόνια στην τηλεόραση (τότε που είχα)!

Η σειρά είναι τοποθετημένη στο μέλλον και αφορά σε ταξίδια στο χρόνο, οπότε επιτέλους μου δίνεται η ευκαιρία να ξεστομίσω ατάκες όπως «νομίζω ξέχασα την οδοντόβουρτσά μου στο 5.000.000 μ.Χ.», ή «δεν έχουμε αρκετή ενέργεια για να εισέλθουμε στη χρονοδίνη!». Και το αγαπημένο μου «ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!» όταν (1) μπαίνουμε στη χρονοδίνη, (2) μας κυνηγάνε μυρμήγκια του μέλλοντος ενώ έχουμε σμικρυνθεί, και (3) γκρεμιζόμαστε από διάφορα βουνά, πλαγιές, γαλαξίες.

Βασικός μου ρόλος είναι ο Λούις, αν και κάνω και διάφορα άλλα, όπως τον ξερόλα υπολογιστή. Ο ξερόλας υπολογιστής μού δίνει την ευκαιρία να χρησιμοποιήσω την ντοκιμαντερίστικη φωνή μου, τι κρίμα που θα αλλοιωθεί με εφέ...

Τέλος πάντων, αυτός εδώ είναι ο Λούις! Για μισό λεπτό! Εκνευριστικά λεπτός... Μπλουζάκι με νεκροκεφαλή... Μαύρο μαλλί με φράτζες που σχεδόν κρύβουν τα μάτια... Παίζω τον emo;! Πώς το κάνω αυτό; Ευτυχώς το σάιτ της σειράς μου παρέχει κάποιες πληροφορίες για να τον χαρακτήρα του ήρωα: Luis is the techie geek of the bunch, and is fascinated with the many futuristic gadgets that C.G.'s father has included on Time Flyer to aid in the crew's mission objective. The only problem is that he's also an extreme hypochondriac, and often he's too afraid of what ailments might be present in the future environments he's visiting to put those gadgets to use! Τέλεια! Όχι απλώς κάνω έναν emo, είμαι και σπασικλάκι!

Άσχετο: έστω πως μου κάθεται να παίξω Άμλετ κάποια στιγμή... Τι ποστ θα πρέπει να κάνω τότε;!

Πέμπτη 23 Απριλίου 2009

Χαρίζοντας τη φωνή μου στον Κόσμο!

Και όταν λέω «χαρίζοντας τη φωνή μου στον Κόσμο», υπάρχει λόγος που το γράφω με κεφαλαίο! Κόσμο (Cosmo) ονομάζεται ο ήρωας της σειράς κινουμένων σχεδίων "The Fairly Oddfathers" που έκανα σήμερα! Εδώ και ένα χρόνο κάνω μεταγλωττίσεις, όμως μόνο τραγούδια. Είναι η πρώτη φορά όμως που συμμετείχα μόνο σε πρόζα ως ηθοποιός! Εννοείται πως εκτός από τον Κόσμο κάνω κι ένα σωρό βοηθητικούς ρόλους (ζωάκια, εξωγήινους, τάρτες που μιλάνε και άλλους παρόμοιους ήρωες της καθημερινότητας).


Είναι ένας ρόλος κόντρα, μιας και ο Κόσμο είναι ο βλάκας της υπόθεσης. Έπρεπε όμως να βρω κοινά στοιχεία με τον ήρωα για να μπορέσω να τον ερμηνεύσω. Μπορεί να μην έχω φτερά όπως αυτός, έχουμε όμως και οι δύο πράσινα μάτια! Και πριν προλάβει κανείς να σχολιάσει το πράσινο μαλλί του Κόσμο σε αντίθεση με το αόρατο δικό μου, δείτε μια φωτογραφία μου από τις φετινές απόκριες!

Σύμπτωση; Προαίσθημα; Πεπρωμένο; Αφήνω τα σχόλια σε εσάς! Και αυτή είναι μόνο η αρχή! Επόμενος στόχος: συμμετοχή σε μεταγλώττιση βραζιλιάνικου, για να εξασκήσω και τη δραματική μου υποκριτική γκάμα.

Τετάρτη 22 Απριλίου 2009

Σας ευχαριστώ!

Σημασία δεν έχει η ποσότητα, έχει η ποιότητα! Και η ποιότητα του κοινού που κατέκτησε τον τίτλο «Καλύτερου Κοινού της 21/4» ήταν αδιαμφισβήτητη! Η πόσοτητα επίσης...

3 άτομα στο κοινό= κάνω τέχνη.

Και να η απόδειξη! Αν μετρούσε η ποσότητα, θα έκανα τα αδύνατα δυνατά να μη μου φύγει εκτός κάδρου το εκλεκτό μέλος του κοινού που κάθεται τέρμα αριστερά στην πρώτη σειρά.

Και άλλα 22 άτομα στο κοινό= κάνω επιτυχία!

Πέρασα τόσο καλά στη χθεσινοβραδινή παράσταση, που αυτοσχεδίασα αρκετά εκτός κειμένου. Και κάποιους από αυτούς τους αυτοσχεδιασμούς, θα τους εντάξω στο «Αντί Διδακτορικού»! Σας ευχαριστώ λοιπόν για το γέλιο και την έμπνευση!

Σάββατο 18 Απριλίου 2009

Μας πήρανε χαμπάρι...

Η Ιωάννα και ο Χαράλαμπος πήγαν στο Λονδίνο και μου έστειλαν σε φωτογραφία τη μαρκίζα του "Α little night music" που τους πρότεινα να δουν! Παραλίγο να πεθάνω από τη ζήλια μου, και μόνο που είδα πως πήγαν έξω από το θέατρο. Δεν τόλμησα να ρωτήσω αν το είδαν κιόλας...


Μάλλον στοιχειώνω τους φίλους που πηγαίνουν Λονδίνο, δεν εξηγείται αλλιώς! Η ιστορία επαναλαμβάνεται, με άλλους πρωταγωνιστές, αλλά με τον ίδιο θεματικό άξονα: Στίβεν Σόντχαϊμ.

Τρίτη 14 Απριλίου 2009

Ψωνάρα γεννιέσαι, δεν γίνεσαι! (9)

Μεγάλη Τρίτη και ακόμα και Τα Νέα ασχολούνται με το σταντ-απ και το «Αντί Διδακτορικού»! Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο εδώ, αλλά ο τίτλος της ανάρτησης μου επιβάλει να παραθέσω και την πρώτη σελίδα των «Οριζόντων» όπου συνυπάρχω με τον Πίτερ Μπρουκ και τον Μπέκετ, αλλά και τη σελίδα του άρθρου όπως είναι τυπωμένη.

Ποιος είναι αυτός ο Μπέκετ;...

Πατάμε στην εικόνα και μεγαλώνει η σελίδα!

Και για τους πολύ τεμπέληδες, ορίστε οι αναφορές στο «Αντί Διδακτορικού»:

ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ STΑΝD-UΡ ΚΩΜΙΚΟΙ
Δάφνη Κοντοδήμα

Μια... διαφορετική παράσταση stand-up comedy παρουσιάζει ο Δημήτρης Δημόπουλος, που ασχολείται με το είδος από το 1996, σε μια αίθουσα προβολών με αναπαυτικούς καναπέδες. Ένας λόγος που οι παραστάσεις stand-up comedy δεν έχουν καθιερωθεί στη συνείδηση του ελληνικού κοινό είναι ο φόβος του... προβολέα που στρέφεται στον θεατή και όλοι περιμένουν την απάντησή του. «Τα μπροστινά καθίσματα είναι συνήθως άδεια» αναφέρει ο Δημήτρης Δημόπουλος. «Φέτος δεν "πειράζω" το κοινό. Θεωρώ τεμπελιά να μιλάς μόνο δέκα λεπτά και μετά να δίνεις το μικρόφωνο στον θεατή. Η αμφιθεατρική αίθουσα βοηθάει καθώς σε προϊδεάζει ότι θα είσαι μόνο θεατής» λέει.

Στο «Αντί διδακτορικού», μιλάει για φοιτητές και νέους που μένουν με τους γονείς και πληρώνονται έναν μίζερο μισθό, και όχι «για το σεξ και τις σχέσεις των δύο φύλων που εξασφαλίζουν το γέλιο».